ANNE!
Yolda görüşürüz,
Gözlerimin içine bakarsın!
Bir sabah erkenden,
Belki akşam bile!
Seni özledim anne,
Küçük Anula’ya söyledim.
Sen gittin, ben yalnızım,
Acı dayanılmaz.
Sarıl bana,
Tıpkı o zamanki gibi!
Küçük çocuk olduğumuz yerde,
Evimizin köşesinde!
Çok erken gittin,
Hayat yolculuğunda.
Gökyüzüne çıkan merdivenlerde,
Bal gözlerin parlıyor.
Hasan AHMET
